Ervaringen van leerlingen en cursisten

 

DeYSsilIsabel
… Iedere week 1,5 uur in- en ontspanning heeft me veel opgeleverd. Naast een ontzettende lenigheid (die ik niet voor mogelijk had gehouden) heeft de yoga me meer rust en balans in mijn leven gebracht. Even dat stukje uit de werkelijkheid stappen en je richten op jezelf en op het ‘niets’. De lessen zijn heel toegankelijk. Het gaat er niet om wat je kunt, maar om het verleggen van je eigen grenzen bij de oefeningen door middel van concentratie en ademhaling. Aan de hand van meditatieoefeningen aan het eind van de les lukt het soms om echt even helemaal nergens aan te denken. Daarnaast zijn de lessen ook gewoon heel gezellig! Ik zal het in ieder geval erg missen. En mocht ik terugkomen in Enschede, ik twijfel niet om mijn lidmaatschap bij de Yogaschool weer op te pakken.

Monique:
Toen ik begon met de opleiding, was het een gevoel van ‘thuiskomen’. De theorie die behandeld werd, sloot heel goed aan op hoe ik zelf naar het leven kijk en ik was op zijn minst erg verbaasd dat er een hele leer aan ten grondslag bleek te liggen! Ik was al meerdere jaren bezig met yoga-beoefening, maar dat was toch niet te vergelijken met de yoga-opleiding. Ik heb geleerd dat yoga een manier van leven is, een levensinstelling en -filosofie: maar niet één die je uit een boekje leert. Yoga moet je oefenen, moet je over na denken, moet zakken, je moet het praktiseren… hoewel ‘moeten’ geen goede beschrijving is. Als het net zoals bij mij zo natuurlijk aanvoelt, is er geen sprake van moeten maar van willen. Ik wil niet meer anders. De weg is ingeslagen, ik kan en wil niet meer terug naar het moment van voordat ik begon!  De opleiding is kortom een perfecte manier om dichter bij jezelf te komen, om tot de kern door te dringen waar je altijd maar wat bleef hangen in het externe. Yoga opent je de ogen voor wat je werkelijk wilt, voor wie je wilt zijn en wat je wilt doen in en met je leven. Pak die kans!

RianneRianne:
De Basis-dag- opleiding Yoga is een cadeautje voor jezelf! Mijn ervaring is dat je 1 maand lang, 5 dagen in de week,
van maandag tot en met vrijdag intensief met Raja-yoga bezig bent. Het is een uitdaging, een ervaring een verdieping en….. soms confronterend maar erg leerzaam. het geeft prachtig mooie inzichten!!!
Je zit de hele dag, week, maand in een sfeer die je verder brengt. De fysieke houdingen (asana’s) geven flexibiliteit en ruimte ……….
De leerstof is diepzinnig maar wordt duidelijk uitgelegd, en de meditaties doen de rest. Was ik maar eerder begonnen!!!

Elwin:
0 (7)In het jaar 2000, toen 30 jaar oud, ben ik naar mijn huisarts gegaan. Nu ga ik niet snel naar de dokter, maar ik was ten einde raad. Jarenlang heb ik in progressieve mate te maken gekregen met verstoringen van de natuurlijke balans op zowel het fysieke, emotionele en psychische niveau. De huisarts constateerde fybromilagie, slechte bloedwaarden, een hormoonhuishouding van een vrouw in de overgang en een acute psychische noodsituatie. Ik moest volgens deze man direct aan de medicijnen en naar het maatschappelijk werk. Hij was bezorgd over mijn kijk op het leven en de dood. Verder kon hij me niet adviseren hoe ik betere voorwaarden kon gaan scheppen voor mijn gezondheid en fybromilagie was volgens hem niet te genezen. Ik moest me er maar in leren schikken……. Ik ben toen (van binnen) ongelovelijk boos geworden. Mijn wantrouwen richting huisartsen en therapeuten werd andermaal gevoed en met de woorden; Aan jullie heb ik ook niets en Dan zorg ik er zelf wel voor dat ik weer beter wordt, ben ik, inwendig kokend, de praktijk uitgelopen. Graag had ik de beste man nu geconfronteerd met de resultaten van 10 jaar vallen en opstaan en…. blijven staan. Echter toen ik een jaar geleden een afspraak wilde maken, bleek de beste man al drie jaar overleden te zijn……… Ik had dus al drie jaar geen huisarts meer, ahum. Ik ben hem wel dankbaar. De daar opgelopen boosheid en frustratie waren een soort keerpunt… Even terug naar het jaar 2000. Een lange weg volgde van vallen en opstaan, zoeken en speuren in alle denkbare richtingen, worstelend met de wisselvalligheid dan weer constructief dan weer destructief in het leven te staan. De speurtocht bracht me langs het thema voeding (eten, mensen, informatie), het thema zuivering en het thema MOGEN versus MOETEN of geweldloosheid. Beter mijn eigen grenzen bewaken, meer gaan koersen op mijn gevoel/intuitie en meer discipline voor bepaalde zaken aan de dag leggen brachten de eerste stapjes op een lange weg van gewenste veranderingen. In het begin was ik nog af en toe de wanhoop nabij, speelde met vragen als ; WAT KOM IK HIER DOEN, IS DIT DE BEDOELING VAN HET LEVEN, IS DIT ALLES, HOE KOMT HET DAT…. ETC. Ik had mijn eigen zelfvertrouwen gecastreerd, het geloof in het goede in de mens was ik kwijt en met de planeet kwam het nooit meer goed, dacht ik…. Het idee om er uit te stappen hield me af en toe in haar greep en mijn verslavingsgedrag had ondertussen lange, hardnekkige, diepe wortels geslagen in mijn systeem. Ik had veel pijn, was erg vaak moe, voelde me een hele oude man, alles koste moeite, zelfs stilzitten in een stoel ging niet meer zonder pijn. En dat terwijl ik aan het begin van mijn leven als een formule 1 wagentje het leven ingedoken ben. Ik was vroeger gezond, sterk, snel, kon heel goed leren en was vaak binnen korte tijd de dingen meester. Dit bracht me o.a. naar de nederlandse top met waterpolo. Vanaf mijn 14-15 begonnen de zichtbare schommelingen, en de toenemende onbalans in mijn leven zorgden naast prachtige hoogtepunten en periodes van expansie en expressie voor periodes van stilstand, moedeloosheid, neerslachtigheid en deze groeiden uit naar aanvallen van depressiviteit, fatalisme en destructiviteit op latere leeftijd. Mijn lichamelijke en geestelijke vermogens fluctueerden en gingen zienderogen achteruit. Wat zelfs heeft geleid tot een periode met zware consentratiestoornissen en verlies van geheugen en opname capaciteit, overgevoeligheid en grote onzekerheid, stress en angst. Angst voor Joost mag weten wat. Hierdoor beleefde ik geen plezier meer aan de grote leerschool, aan lezen en studeren (wat ik na mijn opleiding in Nijmegen ook jaren niet meer gedaan heb) en maatschappelijk wist ik mij niet te profileren. De langste structurele baan die ik heb gehad bedraagt tot op heden negen maanden als sociaal cultureel werker. Toch heb ik in die jaren kans gezien al mijn opleidingen (hetzij met de hakken over de sloot) af te ronden en mijn financiele situatie rond het nulpunt te houden, geen schulden op te bouwen (afgezien van een studieschuld)en op een korte periode van uitkering na, niet afhankelijk te zijn van anderen, buiten de greep van het apparaat, de maatschappij, de hulpverlenende instanties te blijven. Was het vragen om hulp maar niet zo’n thema geweest, dan had het allemaal niet zo lang hoeven te duren… Goed gelul achteraf. De ongevraagde materiele steun van thuis is moet ik zeggen heel erg welkom geweest. Uit die tijd is dat een van de weinig opbeurende zaken die het vermelden waard zijn. Ik wisselde voortdurend van baan, interesse, doelen en idealen en ook mijn sociale leven werd gekenmerkt door veranderingen en onzekerheden. Geen enkele relatie hield stand en alles waar ik aan begon ging stuk, ging moeizaam, bracht vele problemen en stress met zich mee. De wereld om mij heen begreep mij niet! Mijn sociale leven werd met het klimmen der jaren heel erg gecompliseerd (vol met mensen die ook problemen hadden), waarvan mijn huwelijk een prachtig dieptepunt vormde. Het dieptepunt van mijn welbevinden werd gekenmerkt door de periode waarin geen vertrouwen, geen waarheid, geen oprechtheid, geen plezier, geen enthousiasme, maar leugen, angst, zorgen, verantwoordelijkheden, zwaarte, depressie, problemen, ziekte, oververmoeidheid, verbaal geweld, verslavingen en onbalans de boventoon voerden. Ik koos er rond mijn 28ste levensjaar definitief voor om vrij te zijn. Vrij van emotioneel loodzware en moeizame relaties, vrij van maatschappelijke verplichtingen waar je drie weken per jaar van de halsband mag, vrij van dat wat anderen vinden dat je moet doen, moet worden, moet zijn. Vrij van onwaarheden, vrij van geweld en liefdeloosheid, vrij van verslavingen, vrij van mijn eigen denken. Dat dit vrij ZIJN nog even op zich zou laten wachten en meer een proces, een ont-wikkeling naar een andere staat van ZIJN betekende, voelde ik destijds wel aan. Maar hoe doe je dat? Hoe krijg je het voor elkaar dat je jezelf bevrijd, de zware lasten die je met je mee draagt van je af weet te schudden, hoe breek je met je verleden? Het antwoord is een lang verhaal…. Sinds vrijheid doelstelling nummer 1 geworden was, heb ik mij nooit meer ergens diep mee kunnen verbinden. Niet met ideeen en inzichten, niet met anderen en anders denkenden, niet met hobby’s, niet met werk, niet met de problemen van de wereld, niet met de onzichtbare kettingen van onze maatschappij, niet met de media (radio, tv en krant heb ik sindsdien structureel uit mijn directe omgeving geweerd), niet met momenten van blijdschap, niet met momenten van diepe frustratie en boosheid, niet met de donkere loopgraven van het denken. Ik was begonnen een toe-schouwer geworden van mijn eigen leven. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik een trage leerling ben en dus nog een paar keer tegen dezelfde stenen aan gelopen ben, in dezelfde kuilen gedonderd ben, maar had het gelukkig steeds sneller door. Een lange aaneenschakeling van momenten en gebeurtenissen in de sfeer van; Dit is het niet, dit is het ook niet, en dit niet en dit niet…… maar wat dan wel? vulden vervolgens mijn leven. Ik wilde een antwoord en dat kreeg ik stukje bij beetje in de vorm van mijn aangeboren interesse voor de psychologie van de mens, de vele reizen die ik ben gaan maken, de lessen van moeder natuur, de boeiende ontmoetingen met anders denkenden, andere culturen, het mogen werken in landen als Schotland, Ierland, Noorwegen en Marokko, een lange reis door India, kennismaking met de filosofie van het Boeddhisme, en wat nagesputter in de wereld van het sportieve presteren. Uiteindelijk kwam ik in mijn geboortestad Enschede terecht. Niet wetende eigenlijk waarom, maar mijn gevoel leidde me naar daar waar het allemaal begonnen was. Een aaneenschakeling van gebeurtenissen brachten mij in de situatie waarin het zoeken werd omgebogen naar vinden. In september 2006 ben ik begonnen met de basisopleiding van de yogaschool en binnen de eerste zes maanden kwamen de eerste resultaten. Mijn lichamelijke gezondheid vertoonde groei en herstel. Hoewel nog steeds met vallen en opstaan. Dit gaf me weer vertrouwen en mijn onzekerheden namen af. Nu bijna vier jaar verder en bijna klaar met de docentenopleiding ken ik mijn eigen lijf niet meer terug. Het is weer gezond, vitaal, kent veel meer symmetrie, veerkracht, lenigheid en beheersing en het ziet er jonger uit. Het doet het weer. Wat fijn! De laatste winter was een doorslaggevend bewijs. Mijn normale instorting op energie niveau in november december vaak gepaard gaande met een vrije val van het psychische, bleef uit. Vroeger blikte ik terug op een jaar en dan waren de dagen dat ik me goed gevoeld had, geen pijn had, tevredenheid kende, op 1 hand te tellen. Tot mijn grote tevredenheid is die balans doorgeslagen naar de andere kant. Mijn emotionele leven is een stuk stabieler en mijn sociale leven wint aan kwaliteit. Steeds meer zaken komen vanzelf op mijn (yoga) pad en ik merk dat ik beter slaap, mijn stofwisseling functioneerd weer goed en het zin hebben in het leven, de nieuwe dag, het genieten van de kleine dingen, het langer kunnen vasthouden van de rust in mezelf, zijn daar ook allemaal voorbeelden van. De grove verstoringen in mijn wezen geraken langzaam naar de achtergrond. Yoga is voor mij de definitieve doorbraak geweest. Yoga werkt, tenminste, de yoga zoals De Yogaschool ze aanrijkt. Voor mij bestaat hierover geen twijfel meer. Yoga heeft me helemaal te pakken. Ik geniet enorm van het gezamenlijk werken aan jezelf in rust en stilte. De experimenten blijven boeiend. Het proces van ont-wikkeling houd maar niet op. Steeds opnieuw neem ik nieuwe zaken waar, die ik daarvoor voor on-mogelijk had gehouden. De laatste vier jaren zijn niet altijd gemakkelijk geweest, het blijft vallen en opstaan en DOORGAAN. Dit doorgaan heeft voor mij geresulteerd in steeds meer motivatie, steeds meer interesse en steeds meer begrip, inzicht en directe kennis. Sinds anderhalf jaar mag ik deze kennis en ervaring ook aan mijn medemens doorgeven wat heel veel voldoening geeft. Mijn leven is langzaam maar zeker weer georganiseerd en gestructureerd. Er is meer regelmaat en de yogapraktijk wint gestaag aan terrein. Nu de grove verstoringen, de symptomen beginnen weg te vallen is het echte werk aangebroken. Het wegwerken van de oorzaken. De mogelijkheden en vaardigheden om dat te kunnen nemen gestaag toe. Iedere les leer ik weer iets bij hoe ik dat het beste kan aanpakken. Alle dingen die voorspeld worden, alle beloftes die gedaan worden, alle beweringen zijn toetsbaar in de yoga. Een heleboel van deze beweringen en beloftes heb ik nu zelf waarheid zien worden. Dit geeft me een geweldig gevoel van vertrouwen. Vertrouwen dat HET ZIN HEEFT. Maar ook moed en de kracht om door te gaan. Je ZELF ontwikkelen is een aardige klus, maar wat mooi allemaal…… Alles en iedereen die hieraan bewust of onbewust hebben bijgedragen wil ik dan ook bedanken. Wonderen creëer jezelf, samen met anderen. Namaste

LoesLoes 
Wat yoga voor mij persoonlijk heeft gedaan? In één zin samengevat, zou het een verbetering van mijn algehele welbevinden zijn. Lichamelijk heeft het me een gezond, sterk lichaam gegeven. Griepjes waaien over, spanningshoofdpijn en nekklachten zijn verdwenen, mijn houding is ontzettend verbeterd. Door yoga. voel je ook op subtiel niveau wat er in je lichaam gebeurt, en klachten zijn zo sneller te herleiden en op te lossen. Ik ben gevoeliger geworden door yoga, maar minder emotioneel. Geluksmomenten zijn vele malen intenser geworden, en komen vaker voor. Er gebeuren natuurlijk ook minder mooie dingen in het leven, maar het gevoel daarbij is zuiverder geworden. Vervelende gebeurtenissen krijgen minder grip, ik raak niet meer zo verstrikt in narigheid. Er is een soort van helikopterview ontstaan, van waaruit ik mijn leven kan overzien. Geen slapeloze nachten meer, het piekeren is ’s nachts prima ergens te parkeren zodat ik rustig verder kan slapen. Dit leer je ook tijdens je meditaties, om steeds terug te keren naar één punt van aandacht. Ik ben me meer bewust geworden van mijn rol en positie in het moment. Deze bewustwording zorgt ervoor dat je bepaalde gedragingen beter doorziet en op afstand kunt houden. Zo kun je nieuwe situaties open tegemoet treden zonder oordeel, angsten, beperkingen of onzekerheid. Ik blijft dan meer bij mezelf en dat geeft rust. Meer tijd nemen om naar anderen te luisteren, en nadenken voor ik iets zeg. Maar als ik echt iets te zeggen heb, hier ook niet bang voor zijn. De rust en afstand zorgen er tevens voor dat je subtiele zaken gaat opmerken. Kleine gedragsveranderingen bij mensen, of een sfeer aanvoelen en zo beter anticiperen op de situatie. Met andere woorden, mijn leven wordt meer beleefd , in plaats van geleefd . Het leven zien zoals het is, zonder erin ondergedompeld te worden. Als een groot afwisselend gebeuren waarin ik toeschouwer mag zijn en heel veel mag leren!

Irma1Irma 
De yogalessen bij de Yogaschool doen me heel erg goed. Ik volg nu zo 2,5 jaar diverse lessen en ben gestart met de wekelijkse Hatha Yoga cursus, dat was fijn. Daarop aansluitend zwangerschapsyoga, deze lessen hebben me zeer geholpen om tot het eind superfit en vrijwel zonder kwaaltjes door te kunnen lopen. Zo halverwege mijn zwangerschap kreeg ik last van onderrug/bekken. Docente Ylvy Vaanholt gaf tips voor oefeningen en na zeer korte tijd was de pijn verdwenen. Ook kreeg ik vertrouwen in een goede bevalling (het was de tweede en ik was toch wel angstig) en zo ging het ook, na een prima bevalling van 7 uur, was daar onze kerngezonde zoon Casper. De hatha yogalessen daarna, hielpen me weer in relatief korte tijd fitter te worden na de bevalling en na 7 maanden startte de basisopleiding. Deze is nu al weer drie jaar voorbij en ik kan me niet meer herinneren wanneer ik me voor het laatst zo goed heb gevoeld: ik ben veel fitter, stabieler en heb meer zelfvertrouwen! En het zijn ook hele fijne/ pittige lessen, met een prima sfeer. En ook grappig om te vermelden, mijn voetwratten zijn eindelijk weg! Voedingsadvies van Patrick Ros in combinatie met de lessen van De Yogaschool zorgden ervoor dat ze binnen 4 maanden vrijwel weg waren, de podotherapeut had de moed opgegeven, het waren er te veel om te behandelen. Ik ben blij dat de Yogaschool me nu aan het einde van docenten 3 in de gelegenheid heeft gesteld om stage te lopen …. erg mooi en elke keer weer bijzonder. 

Yvonne
YvonneWaarom ik aan Yoga ben gaan doen en waarom het voor mij een kado’tje is..
Voordat ik aan Yoga begon zat ik in een lichaam dat niet veel kon. Honderd meter wandelen was zo goed als niet meer mogelijk en een aantal andere lichaamsdelen waren chronisch ontstoken en deden veel pijn. Daarbij kwam nog dat ik veel overgewicht had en dat hielp niet om de klachten te verminderen zoals ook geen enkel dieet dat deed. Doordat het lichamelijk steeds een beetje slechter met me ging ging het geestelijk ook steeds minder. Depressies kwamen regelmatig voorbij en zo draaide ik in cirkels, steeds opnieuw totdat ik op een punt kwam dat ik dat echt niet meer wilde er moest en zou iets veranderen. Maar wat, er was niet veel dat ik kon. Ik heb het internet afgezocht naar mogelijkheden maar daar kwam ik ook niet veel verder mee. In deze dagen van zoeken kwam ik een klein boekje tegen dat ik een keer van mijn dochter kado had gekregen. Het was een klein boekje over Yoga. Uit nieuwsgierigheid ben ik dit boekje gaan lezen en vroeg me af of dit iets voor mij zou zijn. Via internet kwam ik bij de Yogaschool en heb daar informatie gevraagd en ben met Hartha Yoga begonnen. Mijn lichaam reageerde heel sterk op de asana’s. Het leverde me keer op keer veel spierpijn op maar om een of andere reden voelde dat heel goed. Na een aantal maanden Hatha Yoga te hebben gevolgd, wilde ik graag meer weten over Yoga en ben ik na een gesprek met onze Yogadocent en het bezoeken van een informatie avond, naar de basis opleiding Raja Yoga gegaan. Nog meer spierpijn. Toch veranderde er wel iets. Mijn lichaam reageerde steeds beter op de asana’s, de Pranayama’s en de meditaties. Er begonnen dingen te veranderen. Mijn ontstekingen namen af, in mijn hoofd werd het wat rustiger en positiever en ik kreeg steeds meer energie. Nu, naar een aantal jaren Yoga te hebben beoefend kan ik weer hele wandelingen maken met mijn hond, ben ik vele kilo’s afgevallen, zijn de meeste ontstekingen verdwenen en komen depressies niet meer voor. Zo kom ik stapje voor stapje steeds verder. Iedere les en ieder stapje is voor mij een kado’tje die iedereen zichzelf zou kunnen geven.

astridAstrid – De (g)rijpende ziel – 40 weken raja yoga
Jarenlang heb ik geleefd met een verwarde intellectuele achtergrond met daarbij een zeer gevoelige aard hebbende. Ik had geen heldere en stevige greep op de onderwerpen die me regelmatig aan het denken zette zoals de liefde en de dood. Ik was een dolende ziel opzoek naar minder lijden en meer zicht op de zaak. Tijdenlang koesterde ik mijn gedachten met zelf uitgedachte concepten of werd geïnspireerd door anderen zijnswijzen (geloven, culturen) zienswijzen (haptonomie, psychologie) boeken en mensen. Ze zorgden voor meer inzicht en dieper besef van mijn leven. Echter het inzicht leidde niet altijd naar leren; naar ware beklijvende kennis. Naar loop van tijd was het inzicht een flauw aftreksel van de belofte die in het inzicht verborgen lag. Het inzicht bracht mij een vluchtige opleving of glimp naar de plek waar het volgens mij allemaal naartoe zou moeten leiden: zelf bewustzijn. Mijn leven was een aaneenschakeling van mooie momenten en wanhoop en alles daartussen. En zo werden mijn dagen aaneengeregen.
Ik ervaar nu door de ingenieuze systematiek van de raja yoga, momenten van echt begrijpen over het hoe en waarom van het leven. Dit uit zich bij mij door een speciaal gevoel te hebben. Een gevoel van intense liefde voor wat er is. Het meest bepalende van de laatste tijd is dat ik me besef – in tegenstelling tot weten – dat het leven niet maakbaar is. Tot op een bepaalde hoogte kan ik sleutelen aan mijn lichaam, mijn gedrag, controle over de emoties maar sleutelen aan het Zelf zelf, kan niet. Wél sleutelen aan de manier waarop je bij het Zelf kan komen. Dat heb ik nooit zo sterk ervaren als nu. Ik voel(de) me vaak overgeleverd aan de elementen en was dan overdonderd door het nóg niet kunnen weerstaan van de krachten die op me inwerkten. Dan nog maar meer oefenen, zoeken en ondernemen en mijzelf in de weg staan. Misschien dat het dan nu wel zou gaan lukken? Hoe lang was dit nieuwe gedachteconcept nu dan houdbaar? Niet wetende dat ik ben uitgerust met een altijd aanwezige stille leiding die me koestert en me leidt. Daar kan ik volledig op vertrouwen. Ook mij leidt op die momenten dat ik overvallen wordt door angst. Momenten waarbij ik met een huiveringwekkende blik in de peilloze diepte van mijzelf kijk. Dan is daar de stille leiding die me tot kalmte maant. Overgave aan de stille leiding i.p.v. menen te moeten blijven buffelen om het hoofd boven water te kunnen houden omdat ik me niet bewust ben van een alternatief, iets dat me draagt. Wat een opluchting. Nu nog meer gaan voelen dat deze aanwezig is.
Het inzicht begint meer te dagen in mij. Eerder ervaren gevoelens en situaties vallen op zijn plek. Ik wist het, ik voelde het. Als kind wist ik het al. Nu heb ik de bewijslast in handen. In ieder mens zit een krachtig en diep geworteld instinct. Dit instinct zorgt ervoor dat we als mensen getrokken worden naar een balans, een eigen ritme dat bij mij past. Een balans in zowel het fysieke, het subtiele en het causale lichaam. Dat betekent dat het vinden van balans alleen maar gevonden kan worden diep van binnen. En niet daarbuiten. Natuurlijk helpt een goed dieet, prettige ondersteunende vrienden, een schoon huis, ontspanning en sport bij het vinden van een innerlijke balans. Maar de basis ligt daar niet alleen. Echt luisteren naar jezelf, het instinct, en daar naar handelen is zo echt en waar voor mij nu. Daar hoef ik niet meer aan te twijfelen. Mijn lichaam, geest en ziel roepen om meer bewustwording. Je bewust zijn van jezelf is geen luxe, want de mens is er gewoon standaard mee uitgerust. Ligt voor het oprapen. Mooi hè. De vraag is alleen: durf ik te het op te pakken om nóg bewuster te worden? Maar hoe kom ik bij deze kern? Hoe kom ik bij het licht dat van binnen naar buiten probeert te schijnen? Wat weerhoudt mij ervan om hier dichter bij te komen? De eerste 40 weken raja yoga hebben me op weg geholpen. De sluiers die om dit ware zelf hangen, hangen nog wat in de weg. Het denken dat ons alsmaar wegtrekt van deze plek, de herinneringen aan vervelende dingen die ons weerhouden om dieper te gaan, onze achtergrond, de mensen waarmee we omgaan, culturele bagage en de dwingende, bepalende media. Ik was me niet zo bewust van mijn eigen instinct, mijn eigen natuur, en dat er geen ontkomen aan is aan het bewustwordingsproces. Ik dacht dat het gewoon altijd een keuze was. Wil ik bewust zijn of niet. Ik koos op jonge leeftijd al voor bewust leven maar nu voel ik dat je vanuit je eigen natuur al naar bewustwording wordt getrokken en ik meer mag vertrouwen op deze natuur. Wat een opluchting. Vond het ook zo zwaar. Maar nu weet ik waarom: ik overspoelde mezelf mentaal zo enorm, terwijl ik nu weet dat het een kwestie is van overgave aan de natuur. Ik drukte water door de riviermonding, in plaats van de rivier het water zelf te laten stromen. Mee zwemmen. Overgave. Anders nog meer leiden.

Ik voel dat mijn lichaam (doen) steeds meer samenwerkt met mijn gedachten (denken) en de ziel (voelen). Ze staan continu met elkaar in verbinding. Niet alleen het rekken van het lichaam is van belang om mijn energie te laten stromen en zo alle verstoringen die zich lichamelijk hebben vastgezet in mij op te lossen, maar ook mijn denken wordt gerekt. Mentale gymnastiek. Het denken wordt niet stilgelegd maar raakt steeds meer op de achtergrond. De neurale paden worden omgeleid. Je kan het uitleggen vanuit het oogpunt van karma. Karma is ons lot. Dit bevat componenten van mijn vorig leven en de plek waar ik in dit leven geboren ben (achtergrond familie, sociale omgeving) en mijn huidige ervaringen tot nu toe. Het is de kunst om het karma een andere wending te geven om uit de cyclus van geboorte en dood te raken. Maar zie dan maar eens hoe? En wil ik dat wel? Een consequentie van dit niet willen is dat ik zal blijven lijden. En dat voelt niet fijn. Dus dan ‘the hard way’: leren van ervaringen en deze keren ook al snakt mijn ego soms naar het herbeleven van datgene dat me pijn doet. En dat betekent hard werken omdat te keren. Nieuwe ervaringen zijn indrukken die de energiehuishouding in de war brengen. Je moet weten dat alles energie is en dus een verstoring/ indruk zorgt voor disbalans. Naarmate de hoeveelheid en de aard van de indrukken verandert, verandert het innerlijke landschap. Geen extra kwelling, bij de kwellingen (klesha’s) die er al waren. Maar het wegbranden en barricaderen van nieuwe zintuiglijke indrukken (door minder identificatie). Dat kan met het aanpassen van de levensstijl. Zowel innerlijk (energiehuishouding op orde krijgen) als uiterlijk (hoe ga ik om met mijzelf en met de omgeving. En dan in gedachten, in woord en in daden) om zo in mijn eigen ritme (lees = energie) te komen. Getting into the rhytm of being. Te mooi om waar te zijn zou je zeggen, maar het kan en dat durf ik nu te zeggen. Mijn lichaam is het huis waar mijn IK in woont. Wat zal het ook fijn voor een ander zijn als ik mijn ‘huis’ mooi aan kant heb, dan is het vast fijn met mij leven. Voor zover dat niet al heel fijn is… .
Heb voor mijzelf binnen het yogaprogramma ook nog een tussenstap gemaakt om het ego goed onder de loep te nemen. Binnen het yogaproces wellicht een anticyclische beweging omdat je juist het ego minder invloed wil laten geven en daarmee het zicht op het Zelf te vergroten, is dat lastig als je ego minder goed ontwikkeld is zoals bij mij. Ik had de weg van het ontwikkelingsproces binnendoor kunnen nemen omdat theoretisch gezien ik meer een yogi ben dan dat je een beginneling zou kunnen typeren. Maar omdat over de rug van het ego te doen, voelt niet goed en onvolledig. Eerst heb ik me afgevraagd: wat wil IK ervaren. Wat wil IK voelen. Wat wil IK doen. Zonder dit altijd in relatie met een ander te zien. Maar primair voor mijzelf. Eerst dus herbeleven wat onderdrukt is geweest want anders een fundament bouwen op een verscheurde werkelijkheid waarbij Messiasachtige trekken uit angst worden getoond: ik kan alles zelf, ik heb niemand nodig, ik ben alleen erg gelukkig etc. Vanaf die plek heb ik weer het yogaproces opgepakt en mijn innerlijk leven – dat ik al veelvuldig vorm gaf – als basis van mijn leven te nemen.

De balans opmaken na 40 weken raja yoga
– Yoga heeft een dieper besef van mijzelf gegeven, besef wie Astrid is. De systematiek geeft me een houvast en geeft me richting hetgeen een opluchting is voor mij na jaren een dolende ziel te zijn geweest. Ik kan steeds beter door mijn innerlijke wereld wandelen net zoals in de buitenwereld. Met gerust hart kan ik steeds beter oude overtuigingen loslaten. Ik vind mijzelf best dapper en moedig, terwijl ik een enkele keer op het punt stond te stoppen omdat het inkijkje in de crypte zo intens was en de radeloosheid die ik voelde soms ondraaglijk. Maar ook gevoelens van gekte werden weer overgenomen door gevoelens van balans en liefde. Ik heb vertrouwen. En durf risico’s te nemen.
– Het besef dat mijn Zijn volledig compleet is, is een ware eyeopener geweest. Het Zijn is al Vol. Nou ja zeg. Daar gaat nog niet een rijpingsstap van buiten aan vooraf. Gevoelens van leegte ervaren diep van binnen is een door onwetendheid in stand gehouden idée fixe. Je wordt niet leeg geboren en dan vervolgens maar hopen dat deze leegte wordt opgevuld door anderen en door dingen. Op het ego gericht zijn zorgt voor nog meer leegte, en bevestiging van het idée fixe dat onze leegte moet worden opgevuld. Het ego zorgt voor je afgescheiden voelen.
– Het zuiveringsproces legt de nog niet aangepakte krassen bloot die ik heb opgelopen in mijn leven, en heb nu de kans om het laatste oude zeer op te ruimen. Mijn gevoeligheid neemt toe en dat maakt het zicht op mijn leven meer duidelijk. De energie kan steeds beter stromen omdat de verdichting die de levensstroom deed stagneren, aan het opheffen is. Angst zet vast en graaft diepe kanalen en brengt schade aan alle drie de lichamen. Door de kleine pijnen aan te pakken, kan ik de grote pijnen uit de weg gaan. Let op: oude pijn zoekt nieuwe pijn om zich te manifesteren. De consequentie van het zuiveren is wel geweest dat mijn leven door de yogabeoefening in een ander perspectief is komen te staan.
– Als ik in onwetendheid blijf hangen over de ware aard van het leven, dan blijf ik leiden. Het blijven beschouwen van het niet-eeuwige voor het eeuwige, het onzuivere voor het zuivere, het boze voor het goede en het niet-Zelf voor het allerhoogste. Dan blijf ik in de knoop. En raak ik in de kolk van de illusie verstikt. De kunst is om naar wetendheid te komen. Alwetend. En vraag me daar altijd bij af: waarom? Waarom is iets zo? Waarom ervaar ik dit nu? Dan kom je lijden te boven. De Grote Ontgoocheling te boven komen dat het leven vergankelijk is, het lichaam een tijdelijk huis, en dat alles in beweging is en zijn permanente vorm verliest.
– Ik toon wie ik ben. Vroeger was goed gedrag tonen veilig, slecht gedrag zorgde voor in het gedrang komen van mijn basisveiligheid. Maar ik ben geen kind meer en toon nu gedrag dat goed is voor mijzelf omdat ik nu voor mijzelf kan zorgen met de stille leiding aan mijn zij.
– Minder identificeren met hetgeen ik zie of hoor. Daarmee minder nieuwe voeding om mijzelf niet lekker te voelen. Gedachten versluieren mijn ware aard.
– Ik maak continue keuzes in plaats van in twijfel te blijven zitten. Twijfelen brengt nieuwe indrukken, rimpelingen, die de energiehuishouding en het zenuwstelsel alleen maar extra belasten. De kracht van de keuze is enorm, niet kiezen verlamt. Ik heb het ervaren.
– Opzoek naar het vertrouwen dat ik wat kwijt ben geraakt. Diep vertrouwen dat ik veilig ben. Ik heb alles in mijn om mijzelf te redden. Hoe kwetsbaar ik me ook voel. Terugvinden van mijn eigen toevluchtsoord. Shelter from the storm. Uw wil geschiede, en daarmee wijsheid van het hart ervaren, het goddelijke erfgoed dat in ons is opgeslagen.
– Yoga is een goede reddingsboei om aan vast te houden nu ik de valse hoop, in welke hoedanigheid dan ook, laat varen.
– Langzaam opbouwen van hetgeen ik leer. Vluchtige inzichten en snelle doorbraken blijven niet hangen maar geven alleen op korte termijn een vervulling die op langer termijn niet meer te ervaren is. Leren in het tempo van de tred van een schildpad. Dan bouw je een sterke nieuwe natuur op. Wat je langzaam leert, blijft bij je. Niet forceren. En dan zorgen dat het geleerde goed verankerd blijft in mijn bewustzijn zodat deze kennis in de toekomst de leiding kan nemen. Het lichaam is de beste raadgever, daarom goed zorgen voor het ‘power house’. Daar worden de eerste signalen opgevangen van disbalans. Het centrum waar het vuur altijd moet blijven branden.
– Blijven spelen, blijven experimenteren. Het leven is een groot experiment. Moed tonen en kalm blijven. Niets is goed of fout. Ik ben nieuwsgierig langs welke geheime schuilplaatsen dit bewustwordingsproces me nog zal leiden.

Irma 
Er is veel veranderd sinds de basisopleiding. Sommige dingen snap ik wat beter. Vooral over het mens zijn. Bijvoorbeeld over mezelf dacht ik altijd dat ik totaal niet gewelddadig was……en best wel eerlijk en zuinig en al die mooie dingen meer was, maar sinds de introductie van de Yamas en Niyamas in mijn leven is het me duidelijk dat er gewoon echt werk te verzetten is en het allemaal nog veel zuiverder kan. Het is me -ook na veel lezen in de zomervakantie- heel erg duidelijk hoezeer ik en wij als maatschappij ons gericht hebben op afscheiding en egotripperij. Het wordt me steeds duidelijker dat het ego vaak nogal in de weg zit en zorgt voor veel angst en onrust. En om het wat meer vanuit yoga te benaderen: hoe mooi de wereld is als we gewoon onzelf zijn. Maar, dat gezegd hebbende snap ik er soms ook helemaal niets van. Vooral daarom is het zo fijn om deze handvaten te krijgen via de basisopleiding yoga en vanuit hier te gaan werken aan jezelf. Het klopt gewoon.Er is in mijn leven ook best veel veranderd in het afgelopen jaar, om maar wat te noemen:
In het begin van het jaar kon ik nog geen 5 minuten stil zitten om te mediteren en nu is 30 minuten heel goed te doen, is het zelfs fijn.
• Nieuwe inzichten ten opzichte van opvoeding van onze kinderen. Geweldloosheid legde ik uit als niet slaan en als onze dochter van 5 jaar in het verleden een ander kind een klap gaf, stond ze op de gang, direct. Ze was hierdoor angstig geworden, vooral voor wat oudere jongetjes. De uitleg over ahimsa konden we ook heel goed toepassen voor haar en we hebben haar uitgelegd dat ze zich niet hoeft te laten slaan en laten haar zelf grotendeels invullen hoe ze een conflict wil aangaan en ziedaar pas geleden stond ze met een 7 jarig jongetje te boksen, kom maar op:)
• Begrijp dat veel dingen egogericht zijn en daarmee ook niet zo belangrijk. Ik kan nu (meestal) wel lachen om mijn eigen zelfbeklag en snap dat actie nodig is.
• Lichamelijk natuurlijk sterker, fitter en slanker, kook elke dag, we eten minder vlees en vis, meestal gezond en merk het ook gelijk aan mijn lichaam en onrust als ik loop te snacken.
• Meer rust, maar van tijd tot tijd ook onrust door de weerstand die ik krijg (doordat ik verander en assertiever word en mensen dit niet zo gewend zijn van me, dit veroorzaakt wel pijn, geweld?). Het is wel echt 2 stappen vooruit, weer 1 achteruit.
• Meer milieubewust, zuiniger, eerlijkere producten, niet meer zo onrustig qua aankopen (hiervoor rende ik altijd als een gek naar de winkel om allerlei prularia te kopen en er vervolgens helemaal geen oog voor te hebben).
• Meer tevredenheid en waardering voor alles, meer in staat de schoonheid van alles te zien, ook van heel eenvoudige echte dingen kunnen genieten.
durf wat meer mijn gevoel te uiten, eerst was er alleen maar boosheid, heel mondjesmaat kom ik een beetje uit mijn schulp en het lukt nu ook weer om te huilen. Het afgelopen jaar las ik meer boeken dan in de tien jaar daarvoor, tv kijken doe ik een stuk minder.
• De dingen die ik doe, doe ik (meestal) met plezier, ik geniet van mijn gezin, yoga en alle mooie kleine en grote dingen die er gebeuren. Dat voelt gewoon heel goed. En als piepklein radartje in het geheel kan ik ook merken dat het mijn omgeving positief beinvloedt.
Yoga heeft een belangrijke rol in mijn leven. De wereld ziet er zo veel mooier uit met “een beetje yoga” (lees: goed gedoceerde yoga) en het is heel fijn om er mee bezig te zijn.

DeYSelfiElfi
Hai Patrick, inmiddels woon ik al bijna 6 jaren niet meer in Enschede (4 jaren Eindhoven en sindsdien in Adelaide, Australie) en toch geniet ik nog altijd van je yogalessen door je schemas van basisopleiding en raja 1 opleiding weer en weer te herhalen als ik weer eens een tijdje niet verder gedaan heb. Ik heb overal steeds weer yogalessen bezocht, maar die waren gewoon nooit zo goed. Vooral bijlange niet, en altijd veel te kort. Dit is dus nog een keer een compliment aan jouw lessen.

Selma
Enschede mei 2013. In 2007 heb ik een punt gezet achter een relatie waar ik geen toekomst in zag. Hier was mijn ex het niet mee eens en ben ik slachtoffer geweest van fysieke mishandeling. Dit was mij nooit eerder overkomen, de trauma was groot en ik kampte o.a. met ernstige nekklachten. Hier kwamen ook concentratieproblemen, slapeloosheid en migraine bij. Op foto’s was er enige slijtage te zien maar niets wat mijn klachten kon verklaren. Ik voelde mij een half mens en wilde weer lekker weer kunnen werken en genieten van het leven dus ging ik op zoek naar een oplossing. Ik bezocht de fysiotherapeut en de psycholoog, daarnaast ben ik ook flink gaan sporten. Ik wilde mijn lichaam zo graag snappen, dus ging ik er ook een cursus sportmassage bij volgen.

Maar mijn klachten werden niet minder, soms werd het zelfs erger omdat ik mijn grenzen eigenlijk niet zo goed kon bewaken. Het vele sporten had uiteindelijk ook overbelasting van mijn rug tot gevolg. Ik was continue op zoek naar de balans tussen inspanning en ontspanning. Op den duur voerde ik een gevecht tegen mijzelf en wist ik ook wel dat dit niet de manier was. Dit maakte mij ook wanhopig omdat ik geen andere oplossing zag. Het was mijn trainer die mij vorig jaar op yoga attendeerde. Hier ben ik haar ontzettend dankbaar om. De Yogaschool in Enschede was mij eigenlijk niet vreemd. In 2002 had ik er al met plezier Hatha yoga lessen gevolgd. Vrij snel heb ik vorig jaar in overleg met Patrick Ros de basisopleiding en docentenopleiding leerjaar 1 opgepakt omdat er de tijd voor had. We zijn nu een lesjaar verder en ik ben erg blij met de resultaten. Mijn klachten zijn minder geworden en ik ben voel mij veel meer in evenwicht. Het voelt alsof ik mijn definitie van gezondheid heb gevonden. Ik put minder uit wilskracht en word toch sterker. Ik ontdek andere talenten en vind nieuwe zingevingen. Ik ken mijn eigenaardigheden en weet beter met mijzelf om te gaan. Ik werk nu met gemak 40 uur per week en heb promotie gekregen op mijn werk. Het leukste vind ik dat ik ‘het kind’ in mijzelf terug heb gevonden. Dit alles in een jaar tijd, best veel eigenlijk… door oprechte aandacht aan mijzelf te schenken met behulp van de volmaaktheid van Raja Yoga onder de deskundige begeleiding van de Yogaschool. Ik kan De Yogaschool niet genoeg bedanken en ik verheug mij op alles wat er nog komen gaat. Hartelijke groet, Selma.

Petra
namasteMaart 2016. Mijn aanmelding bij de Yogaschool was zeer impulsief. Ik wilde graag meer over yoga leren en had een goed gevoel bij de Yogaschool.

Het werd mij al vrij snel duidelijk dat het veel meer is dan de ‘huis, tuin en keuken’ yoga die je overal kunt volgen.
We volgen het pad van Patanjali, ook wel het achtvoetige pad genoemd. Naast de houdingen (Asana’s) wordt er veel aandacht besteed aan meditatie. Een moeilijk woord voor je blik naar binnen richten, de stilte ervaren en weer gaan voelen wat voor jouw belangrijk is.
Ik zie mezelf als een hardwerkende, nuchtere boerin die graag met beide benen op de grond blijft staan. Maar voel ook een diep verlangen naar meer innerlijke rust.
Toen ik aan de opleiding begon had ik veel last van spanning, sombere gedachten en sliep ik vaak slecht. Yoga wordt het pad van de schildpad genoemd.
Heel langzaam veranderde ik. De spanning werd minder, er kwam meer rust in mijn hoofd en ik werd beetje bij beetje meer vriendin van mezelf.
Het yoga proces is niet altijd met woorden te beschrijven. Soms weet ik ook niet waarom ik zo trouw ben in yogabeoefening . Er gaat een magnetische kracht van uit. Je gaat je gewoon veel beter voelen. De houdingen helpen je daarbij maar ook de meditatie zorgt voor een fijne basis.
De theorie is best pittig. Het is niet iets dat je je snel eigen kunt maken. Het heeft tijd nodig om te landen. Ook daarin kun je ontdekken wat je denkpatronen zijn. Ik stel mezelf vaak de vraag; mag ik ook iets niet begrijpen en kan ik het dan weer loslaten. Het mooie is dat in de opleiding stukjes op hun plek gaan vallen. De yogagroep bestaat uit fijne mensen die net als ik op zoek zijn naar meer verdieping. Daarin mag ik mezelf zijn en voel ik een sterke verbondenheid en wederzijds respect. De yogadocenten zijn er om je te begeleiden. Je kunt er terecht met al jouw vragen en zij wijzen jou de weg naar meer zelfkennis en innerlijke rust.
Mocht je twijfelen of de yogaopleiding iets voor jou is? Dan zou ik zeggen ga het gewoon onderzoeken. Mijn levensmotto wordt steeds meer; niet te doen wat het DENKEN WIL, maar waarnaar het HART VERLANGD. Groet, Petra

EllenEllen. Maart 2016.
Door meerdere jaren yoga beoefend te hebben, kreeg ik de behoefte er meer van te willen weten. Ik kwam terecht bij de yogaschool en heb me in 2012 opgegeven voor de raja- basisopleiding. Al gauw werd duidelijk dat dit andere koek was dan een wekelijkse yogales van een uur. Dit is echt werken aan jezelf: werken aan jouw lichaam, werken aan jouw patronen die jou zo bekend zijn en werken aan jouw mentale processen. Al gauw werd duidelijk dat yoga goed luisteren is naar jezelf en dan ook niet teveel willen of moeten als dat jouw gebruikelijke patroon is. Door deze opleiding (inmiddels docentenopleiding tweede jaar) luister ik meer naar mezelf, als ik bijv. merk dat ik een lichamelijk ongemak voel. Dan kan ik dat vaak herleiden: te druk geweest of toch teveel hebben gewild. Dat betekent weer gas terugnemen. Op zulke momenten besef je dat je jezelf geweld hebt aangedaan: geen grenzen stellen, de wil teveel leidend laten zijn; ja zeggen, maar nee voelen enz. De houdingen (asana’s) zijn er om steeds langer te kunnen mediteren. Hoe had ik in het eerste jaar kunnen bedenken dat ik 45 minuten meditatie nu best snel voorbij vind gaan? Hoe had ik kunnen denken dat je door meditatie zoveel ruimte creëert, waardoor de houdingen makkelijker gaan? Hoe had ik toen kunnen bedenken dat ik er dagelijks (zowel privé als zakelijk) zoveel mee kan? Zo heeft de oordeelloze feedback in de les veel weg van coaching die je verder helpt in jouw eigen ontwikkeling. Een belangrijke voorwaarde hiervoor is dat je je er voor openstelt, kritisch naar jezelf durft en kunt kijken en ook echt met jezelf aan de slag wilt gaan. Daar waar je bij een wekelijkse yogales van een uur vooral ontspanning voelt, werk je hierbij vooral aan het opruimen van blokkades/vaste patronen die ieder mens zich eigen maakt in zijn/haar leven. Hierdoor ontstaat er letterlijk meer ruimte in jezelf, zowel lichamelijk als mentaal. Het bijzondere is dat je dan een langdurig staat van tevredenheid kunt ervaren met bijv. minder weerstand. Yoga gaat net zoals het leven met eb en vloed. Als je daarvan bewust bent, dan doorzie je ook meer wat goed voor je is. Voor mij is dat vooral de rust op tijd en plaats pakken en met af en toe letterlijk terug te trekken van alle prikkels die dagelijks op ons afkomen; dat masker (afweermechanisme) glijdt als het ware steeds meer van je af. Het is alsof je een ui afpelt tot de kern. In de opleiding kom je steeds dichterbij die kern en uiteindelijk hoop ik ook tot de ziel door te dringen en de laatste stap van de raja-yoga te bereiken: samadhi.

 

Wat een goede sfeer hebben jullie toch altijd in de lessen, elke week ga ik met evenveel plezier naar de les en merk ik hoe goed het met doet, ik ben erg blij dat ik met de Basisopleiding ben begonnen, dit is diepgang die ik al jaren zocht. De leerkrachten zijn stuk voor stuk uitstekend, dikke pluim voor iedereen.